Historie

Het DDC-I biedt sinds 1996 een permanent forum voor discussie en uitwisseling van kennis op het gebied van de actuele architectuur en vormgeving.

Naast het organiseren van de seminars is in 1996 gestart met een tentoonstellingsruimte van vijf kubussen met als thema Licht, Vorm en Kleur. Om gestalte te geven aan een dergelijk abstract thema is gekozen voor vijf basismaterialen die vrijwel altijd deel uitmaken van een interieur: Hout, Metaal, Textiel, Steen en Licht. In elke kubus kon men zien dat met eenvoudige materialen en middelen en het gebruik van tegenstellingen als hard en zacht, koud en warm, ruw en glas, statisch en bewegend, transparant en licht, getracht werd duidelijk te maken dat Licht, Vorm en Kleur onlosmakelijke begrippen zijn en slechts in functie van elkaar bestaan. Immers: de uitstraling van vloeren, wanden en voorwerpen is in hoge mate afhankelijk van de wisselwerking tussen kleuren, structuren en andere tactiele kwaliteiten, en de activiteiten en lichtval in diezelfde ruimte.

HOUT Door hout te versplinteren en de splinters met een bindmiddel samen te persen, ontstaan de houtvezelplaten die onder meer in de houtkubus te vinden waren. Door grove splinters samen te persen ontstaat chipwood. Deze ruwe houtvezelplaat is gebruikt voor de buitenkant van de houtkubus. Naar binnen toe werden de houtvezelplaten meer verfijnd. Het spaanplaat op de vloer, is een verfijnde vorm van chipwood. De kleine kubusjes binnenin zijn gemaakt van het fijnste soort houtvezelplaat, MDF (Medium Density Fibreboard). De kastjes toonden combinaties van diverse houtsoorten en kleuren. Binnenin de kastjes was steeds een combinatie van een kleur en een fineer gebruikt.

 

STEEN De wanden van deze kubus werden voorzien van speciale stuclagen. De buitenzijde was belicht met halogeen, de binnenzijde met TL-buizen die met kleurfilters waren uitgerust. Door deze armaturen in steeds wisselende combinaties aan te sturen veranderden de wanden zowel binnen als buiten op subtiele wijze constant van kleur. De vloer bestond uit golfplaten van acryl met een metallic autolak. In de vitrines die elk verschilden in afwerking, bevonden zich diverse steensoorten zoals beton, kalksteen en baksteen, die van kleurige coatings waren voorzien.

 

METAAL Deze kubus was opgebouwd uit een reeks metalen schermen, variërend van grofmazig, transparant gaas naar bijna geheel gesloten plaat. Aan de buitenzijde was een zeer open structuur (betonijzer, zwart gecoat) te zien die via strekmetaal (donkergrijs) overging in geperforeerde staalplaat (lichtgrijs) en vervolgens naar een volkomen gesloten plaat (wit) op de diagonaallijn van de kubus. Aflopend naar de andere zijde was gebruik gemaakt van geperforeerde staalplaat, een strekmetaal, en tenslotte een open gaasstructuur. Deze schermen waren alle naturel, blank gelakt. Hierin speelde licht door de open en de gesloten oppervlakken een zeer verrassend spel. De spiegelvloer gaf de kubus zijn eigen hoogte weer terug.

 

TEXTIEL In tegenstelling tot de harde kubussen van hout, steen en metaal, was de textielkubus zacht en gecapitonneerd. Er werden 240 stoffen gebruikt, die alle verschilden in kleur en textuur. Andere eigenschappen van textiel zoals plooibaarheid en beweeglijkheid kwamen tot uitdrukking in de donkere strook van bewegend textiel op de vloer van de kubus. De vloer bolde daar enigszins. Erboven wapperden voiles zachtjes in de wind.

 

LICHT Is in de andere kubussen licht het medium geweest om vorm en kleur tot leven te brengen, in deze kubus was licht het onderwerp zelf. De lichtkubus bestond uit twee groepen perspex buizen die inwendig verlicht werden door glasvezeltechniek. Door twee generatoren (van 100 watt) te voorzien van inwendig draaiende kleurwielen veranderden de buizen constant van kleur. De 10 mm dikke glasplaat had aan de onderzijde TL-verlichting. Spiegelbeelden van de buizen vermenden zich met beelden en kleuren van de buizen die weer op de glasplaat gereflecteerd werden. In deze kubus suggereerde de spiegelvloer een grotere hoogte dan er in feite was. In 2000 is de presentatie afgebroken en werd er een professioneel auditorium gebouwd, samengesteld uit producten van de participanten.